Inleiding van het boek Heldere Waarnemingen

Sinds mijn Buiten Lichamelijke Ervaring (BLE), anders gezegd:

een uittreding, toen ik 4 jaar oud was, en mijn indrukwekkende bijna-dood- ervaring (BDE) toen ik 15 jaar oud was, is mijn leven drastisch overhoop gegooid en nam mijn psychologische ontwikkeling een onhoudbare vlucht in de positieve zin van het woord. Sindsdien is het me steeds opgevallen dat er veel meer is tussen hemel en aarde. Mijn leven heeft daardoor een toegevoegde waarde gekregen.

Ik hoorde wijze dingen die ik bijvoorbeeld nooit in mijn opvoeding meekreeg omdat mijn opvoeders die wijsheid niet kenden. Het was duidelijk iets buiten hen en buiten mij, maar ik hoorde het. Er was een gevoeligheid ontstaan die niets te maken had met materialistisch denken. Status en geld interesseerden me niet en mijn leven was vanaf toen volledig gericht op het algemeen welzijn van iedereen om me heen. Ook op hen die mijn eigen welzijn vergalden door blinde woede, agressie of onmacht. Ik gaf liefde vanuit een onuitputtelijke bron.

Door de BLE en de BDE werd ik aangeraakt door een vorm van liefde die uniek is, die moeilijk in woorden is uit te drukken en waaruit ik een enorme innerlijke kracht put. Desondanks wil ik in dit boek proberen een beeld te schetsen van deze mooie leefwereld. Het is een soort van universele liefde, een hele fijne energie, die alle materiële zaken ver overschrijdt en rechtstreeks in de hartstreek van het fysieke lichaam gevoeld kan worden. Het lijkt op een bundel energie dat overal aanwezig is en zichzelf in stand houdt. Hierover schreef ik eens een gedicht en in dit boek volgen er nog meer.....

Liefde

Er is iets veel sterker
dan wij kunnen tillen.

Er is iets veel warmer
dan wij kunnen voelen.

Er is iets veel mooier
dan wij kunnen zien.

Er is iets met véél meer geduld
dan wij zelf kunnen opbrengen.

Er is een onbenoembare
liefde die overal is.

Het is vóór, achter je,
onder, boven en in je.

Het is de schoonheid
van het rijke hiernamaals.

Het is niet die liefde die door het denken geromantiseerd wordt.
Deze vorm van liefde overstijgt het beperkte "denken" en moet misschien wel als 'mystiek' worden aangemerkt. Het heeft ook niets te maken met seksualiteit en al het geromantiseer daaromheen. Na jaren van communiceren met anderen, het lezen van boeken en het toetsen hoe die fijne energie van liefde zich steeds openbaart in het lichaam, is het me opgevallen dat een beperkte kring van mensen deze gevoeligheid herkent.
Deze intense en warme, liefdevolle vorm van mededogen voor alles wat leeft, wat in de contacten met het hiernamaals vanzelfsprekend is, blijkt zeldzaam te zijn. Uiteindelijk na jaren van onderzoek, bleek ik trance-medium te zijn. Een deskundige op het gebied van Mediumschap bij de Zwanenhof in Zenderen voegde hieraan toe dat ik geboren ben met deze gave, c.q. gevoeligheid. Ik zou deze vorm willen benoemen als onderdeel van het 'fijnstoffelijke', dat wat bij het zesde zintuig hoort. Deze energie is zo fijn dat er (nog) geen meetinstrumenten bestaan om haar te kunnen meten.

Ik ben van mening dat het zesde zintuig actief wordt als het 'denken', met zijn zichzelf opwerpende beperkingen tot rust komt, als er innerlijke stilte ontstaat. De verstilling van een persoonlijkheid. Ik ben van mening dat het trillingsniveau van 'zeer actief nadenken', en dat komt maar al te vaak voor, van dien aard is dat de fijnere gevoeligheid van het hart en het bewust zijn van het lichaam 'verdrongen' wordt, het zesde zintuig dus verdrongen wordt door gebrek aan innerlijke stilte. Drukte en vaak overbodige bezigheden maken dat we de fijnere dingen niet meer zien en voelen. Dingen waar kinderen nog heel open voor staan omdat zij nog niet geconditioneerd zijn om steeds het denken te gebruiken. Zij worden 'nieuwe tijdskinderen' genoemd.

In dit boek zal ik deze vormen van hersenactiviteiten en hoe een teveel aan 'ego'  bijdraagt aan een gebrek aan gevoeligheid en empathie zo nu en dan onder de aandacht brengen. Het is juist dankzij de werking van het zesde zintuig dat veel problemen op het vlak van het 'denken' vanzelf opgelost worden, maar......
Waar is toch bij zoveel mensen dat zesde zintuig gebleven?
Ik denk dat net als bij alle dieren de mens van nature een zesde zintuig heeft, echter het lijkt er sterk op dat deze wordt verdrongen door het teveel aan denken. Ik ben van mening dat het teveel denken juist een handicap is maar de mens is juist trots op het feit dat hij begiftigd is met verstand. Desondanks lees je bijna iedere dag in de krant dat dit veel problemen met zich meebrengt.

Het heeft alle afgescheidenheid tot gevolg, daar kunnen psychologen en psychiaters ons alles over vertellen.

Echter het zesde zintuig is een wereld met een laag hersenritme, waar een diepere verbondenheid gevoeld wordt met wat er tussen hemel en aarde leeft en beweegt. Alles is daar liefde. Als je hiervan geproefd hebt is het meteen afgelopen met de jagersdrang om competitief te zijn ten koste van anderen en om oorlog te voeren, dan is het afgelopen met 'ikke, ikke en de rest kan stikken'.......

De contacten die ik heb gehad met geesten van overledenen,
Engelen en entiteiten waren dan ook van een ongekende schoonheid, vervuld van weemoed en diep mededogen, warme verbondenheid en momenten van diepe ontroering. Momenten ook van het verwerken van pijn en situaties waarin vergeving kon geschonken worden. Eindeloos lijkende of innerlijke conflicten werden opgelost en getransformeerd, verdriet werd uitgehuild en de schaduwzijde van het bewustzijn werd onder ogen gezien en verwerkt in een diepe catharsis.
Alle personen die in dit boek voorkomen en waarvoor ik een 'reading' deed zijn geanonimiseerd. Dit boek wil een verslag zijn van een wondermooie wereld van Liefde uit het hiernamaals. Contact met Universele Liefde is de kunst van het vermijden van teveel ego.

Amorinda van de Eeuwigheid.

 

DSM V classificatie: GEEN.